ความต้านทานการกัดกร่อนของเฟอร์โรไนโอเบียม

เฟอร์โรไนโอเบียมส่งเสริมการทู่ของโลหะผสม โดยเฉพาะที่มีโครเมียม การสร้างทู่เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นเมื่อชั้นป้องกัน (โดยทั่วไปคือชั้นออกไซด์) ก่อตัวขึ้นบนพื้นผิวของโลหะผสม ซึ่งช่วยลดความไวต่อการกัดกร่อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ การมีเฟอร์โรไนโอเบียมช่วยในการสร้างและความเสถียรของชั้นพาสซีฟออกไซด์ ซึ่งช่วยเพิ่มความต้านทานต่อการกัดกร่อนของโลหะผสม

เฟอร์โรไนโอเบียมช่วยรักษาเสถียรภาพของโครงสร้างจุลภาคของโลหะผสม ทำให้มีโอกาสน้อยที่จะเกิดการกัดกร่อนเฉพาะจุด เช่น การกัดกร่อนแบบรูพรุนและการกัดกร่อนตามรอยแยก ด้วยการปรับปรุงโครงสร้างเกรนและส่งเสริมการกระจายตัวของธาตุอัลลอยด์ที่สม่ำเสมอมากขึ้น เฟอร์โรไนโอเบียมจึงลดการเกิดข้อบกพร่องทางโครงสร้างจุลภาคที่สามารถทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นของการกัดกร่อนได้ การรักษาเสถียรภาพนี้มีส่วนช่วยในการต้านทานการกัดกร่อนโดยรวมของโลหะผสม

เมื่อเติมเฟอร์โรไนโอเบียมลงในโลหะผสม จะสามารถปรับปรุงความเข้ากันได้ทางไฟฟ้ากับโลหะอื่นๆ ได้ การกัดกร่อนแบบกัลวานิกเกิดขึ้นเมื่อโลหะสองชนิดที่ต่างกันสัมผัสกันต่อหน้าอิเล็กโทรไลต์ ส่งผลให้โลหะหนึ่งเกิดการกัดกร่อนเร็วขึ้น ด้วยการแนะนำเฟอร์โรไนโอเบียมเข้าไปในโลหะผสม โอกาสที่จะเกิดการกัดกร่อนของกัลวานิกจะลดลง ซึ่งช่วยเพิ่มความต้านทานการกัดกร่อนโดยรวมของวัสดุ